Upadek Polski nie zatrzymał działalności opery. Nadal działał Wojciech Bogusławski. W latach 90. XVIII wieku pojawił się we Lwowie Józef Elsner. Spośród wielu jego oper, które w tym miejscu wystawiono, zachowała się ostatnim tchem jedna – Amazonki, innymi słowy Herminia. Kiedy Elsner zajął się Operą Narodową do wnętrza Warszawie, zaczął zapisywać opery nawiązujące do polskiej muzyki ludowej. Stworzył do wnętrza ten procedura polską także do wnętrza ogóle pierwszą na świecie [4] formę opery narodowej.
W Warszawie rozpoczął swą operową realizacja napisaniem muzyki do libretta Bogusławskiego pt. Ishakar. Miał natomiast wielkie wątpliwości co do jej sukcesu, albowiem nie znał aż w ten sposób odpowiednio języka polskiego, żeby mieć warunki go muzyczne wykazywać [5]. Zajął się też problemem zmian akcentu w środku tekście śpiewanym, który wewnątrz wyniku zniekształceń, mógł znajdować się niezrozumiany.
Elsner stał się w krótkim czasie dyrektorem Opery Narodowej. W 1811 roku pojawił się w środku Warszawie Karol Kurpiński, który został dyrygentem w środku Operze. Elsner popadł z poprzednio wewnątrz spór także po trzynastu latach, na postulat Kurpińskiego, został zwolniony wskroś Rządową Dyrekcję Teatru Narodowego. Zdążył natomiast utworzyć 30 oper. W 1809 roku wystawiono Leszka Białego z librettem Bogusławskiego, który odniósł wymowny sukces. Potem do tej pory zaledwie komedioopera Siedem cięgi jeden oraz Król Łokietek odniosły raczej spore sukcesy.
Elsnerowi odmawiało się Polskości również oskarżano o sympatyzowanie z zaborcą [6] Kompozytor chwalił zaborczych cesarzy, pośród innymi cara Aleksandra I. Po powstaniu listopadowym jednakowoż być może zmienił zgoła zdanie. Przez długie lata bronił języka polskiego jak zdatnego dodatkowo pięknego na rzecz śpiewania. Gorąco propagował polską operę (liczącą zbyt czasów Elsnera przedtem przeszło 300 tytułów) w szczególności do wnętrza pierwszym zarysie operowym opery polskiej – Die Oper der Polen wydanym wewnątrz 1812 roku.
Wielkie sukcesy zaczął do wnętrza tym czasie zanosić Karol Kurpiński. Ten kompozytor zasłynął osiemnastoma operami. Wszystkie przyjęto entuzjastycznie, niemniej jednak w najwyższym stopniu znane jego dzieła to Zamek w środku Czorsztynie plus Zabobon, lub Krakowiacy również Górale. Ta pierwsza stała się pierwowzorem późniejszego Strasznego Dworu Stanisława Moniuszki. W tej drugiej wykorzystano nową wersję libretta Bogusławskiego. Wielką sławę przyniosła też Kurpińskiemu Nagroda, lub wskrzeszenie Królestwa Polskiego. Kurpiński jak żarliwy wierny ojczyźnie także wróg zaborców uprawiał w środku tym dziele walkę przez muzykę (podobnie w charakterze Giuseppe Verdi). Za czasów Elsnera Kurpiński w środku znacznym stopniu zmodernizował scenę narodową, podobnie po objęciu stanowiska dyrektora Opery Narodowej wewnątrz 1824 roku. Wprowadził na polską scenę takie dzieła jak: Don Giovanni Mozarta, Westalka Spontiniego, Fra Diavolo Aubera, Wolnego strzelca Webera plus wiele innych wielkich dzieł m.in. Gaetano Donizettiego, Giacomo Meyerbeera, lub Gioacchino Rossiniego.
Szczególnym elementem polskiej opery jest Faust Antoniego księcia Radziwiłła, namiestnika Wielkiego Księstwa Poznańskiego na postawie sztuki Johanna Wolfganga Goethego. Autor "Fausta" namawiał wielu kompozytorów do stworzenia muzyki do sztuki, która umyślnie została możliwie przystosowana do formy libretta. Znajomość jaka powstała pośród poprzednio oraz księciem Radziwiłłem doprowadziła tego do napisania partii muzycznych do utworu. Następnie postanowił gorsza połowa wpisać większą operę, która powstawała do wnętrza latach 1808-1830.
Jest to jedyna realizacja muzyczna "Fausta" uznana wskroś autora zbytnio zgodną z zamysłem- "Faust" puder istnieć "poważnym żartem", natomiast nie tragedią człowieczeństwa. Goethe poznał większą rozmiary dzieła Radziwiłła, które proch zdawać sobie sprawę wybitnie wysoko, dodając na prośbę kompozytora parę fragmentów do sztuki, niewłączonych mimo to do ostatecznej wersji opery. Operę proch odwiedzać wewnątrz 1829 roku Fryderyk Chopin, wyjeżdżający z kraju. Zapoznawszy się z partiami muzyki ocenił je wewnątrz liście do Tytusa Woyciechowskiego jak "dobrze pomyślane, chociażby genialne" w charakterze na namiestnika. Pełną wersję opery w środku polskim tłumaczeniu Włodzimierza Wolskiego (autora Halki) zaprezentowanie wewnątrz salonie Małgorzaty Łuszczewskiej w środku Warszawie w środku 1848 roku. Dzieło wewnątrz podejście nader stalowy oddziałało na późniejsze opery, w środku szczególności na "Halkę", której główna heroina jest wielokrotnie zestawiana z Małgorzatą z "Fausta".
Ciekawostką jest fakt, że Adam Mickiewicz postanowił podobnie wykreować libretto operowe również przekonać największego kompozytora polskiego do skomponowania muzyki do niego. Powstały w taki sposób Dziady, które są w środku manuskryptach zdecydowanie podzielone na arie plus recytatywy. Tekst na początku tworzony był widocznie w charakterze libretto. Później Fryderyk Chopin napisze do Delfiny Potockiej, że Mickiewicz namawia go do napisania opery narodowej. Ostatecznie Stanisław Moniuszko napisał do drugiej części Dziadów kantatę Widma. Później wciąż poprawny kompozytor włoski, Amilcare Ponchielli skomponuje muzykę do libretta na podstawie "Konrada Wallenroda" Mickiewicza. Opera ta nazywała się "I Lituani" ("Litwini"). Ciekawą kreacją jest też zagraniczna komedioopera Giuseppe Verdiego Un giorno di regno, która opowiada o polskim królu Stanisławie Leszczyńskim.