Przykładem opery socrealistycznej w środku Polsce była opera Bunt żaków (1951) Tadeusza Szeligowskiego do libretta Romana Brandstaettera opowiadająca o konflikcie "proletariackich" żaków z królem Zygmuntem II Augustem. Ten osobiście kompozytor pisał również inne opery, m.in. na rzecz dzieci. Następnym tego typu kompozytorem był Witold Rudziński, który napisał wśród innymi Janka Muzykanta (1953) także Komendanta Paryża (1960). Kompozytor ten wzorował się czasem na o wiele młodszym od chwili siebie Krzysztofie Pendereckim, stosując wiele rozwiązań sonorystycznych. Najwybitniejszą operą Rudzińskiego jest Odprawa posłów greckich według Jana Kochanowskiego, która stosuje się do sonoryzmu.