Operę sonorystyczną stworzył twórca sonoryzmu, Krzysztof Penderecki, który skomponował wewnątrz 1969 roku jedną z najważniejszych współczesnych oper – Diabły z Loudun (libretto Johma Whitinga według Aldousa Huxleya). Opera, inspirowana Wagnerem również psychoanalizą, jest dziełem do wnętrza modus wytężony ilustrujący sonoryzm. Opera obudziła ogromną dyskusję wśród krytyków. Czekano na następne dzieło. To z kolei od czasu razu weszło do klasyki współczesnej opery ze względu na swoje nowatorstwo. Na zagadnienie swego sonoryzmu Penderecki stworzył inny strategia zapisu nutowego stosowany ponadto w środku późniejszych kompozycjach sonorystycznych. To nowa muzyka Pendereckiego. Diabły z Loudun zekranizowano. Następna opera Pendereckiego – Raj utracony otrzymała podobnie dobre recenzje. Wielką rewolucją była Czarna Maska, którą jeden z krytyków nazwał "kulisami hałasu plus ilustracji" [8]. Operę tę wykonano po kiedyś największej rangi w środku Bayreuth do wnętrza 1986 roku na festiwalu wagnerowskim, gdzie wzbudziła mieszane uczucia, tymczasem plus wrażenie w taki sposób silne, że stanowi kobieta wzór współczesnej opery sonorystycznej.
Kiedy Penderecki od momentu sonoryzmu odszedł, postanowił skomponować operę polską. Tak powstała Ubu Rex na motywach farsy Alfreda Jarry'ego pt. Ubu trusia lub Polacy – opera do wnętrza języku co zgodność z rzeczywistością niemieckim, mimo to librecisty polskiego – Jerzego Jarockiego. Opera wzbudziła mieszane uczucia: straszliwy zachwyt plus euforię z owacją na stojąco, niemniej jednak dodatkowo zbulwersowanie szybko wychodzących widzów [9]. Dzieło miało wszak w ten sposób stalowy odbiór, że opera o Polsce od razu weszła do świadomości zagranicznych widzów.