Pierwsze opery (tj. wystawiane we Włoszech w środku czasach baroku dramma per musica) wystawiano wewnątrz Polsce nadal w środku czasach Zygmunta III Wazy. Król nie był zainteresowany sztuką. Wiadomo jednak, że miłośnikiem także mecenasem opery był jego syn, Władysław IV Waza, wtedy nadal królewicz. Przed 8 marca 1628 z jego inicjatywy wystawiono operę Galatea, z muzyką Sante Orlandi plus tekstem Gabriela Chiabrery. [1] Zadziwiającym jako na owe czasy wydarzeniem jest jednakowoż wystawienie wewnątrz tym samym roku pierwszej opery skomponowanej na wskroś kobietę- La liberazione di Ruggiero dall'isola d'Alcina Francesci Caccini, włoskiej kompozytorki. Opera wzbudziła w środku szlachcie w taki sposób silne, pozytywne wrażenie, że została przetłumaczona na zbiór znaków polski. Gdy Władysław został królem, przydzielił salę Zamku Królewskiego na rzecz spektakli operowych. Występowała w tym miejscu zaproszona do Polski ansambl operowa Marco Scacchiego. Działalność opery władysławowskiej zainaugurowano operą na dobre imię pokoju do wnętrza Polanowie. Dramma per musica zatytułowana Giuditta, wystawiona została do wnętrza 1635 roku dodatkowo dotyczyła historii biblijnej Judyty. Autorem tego oraz następnych librett proch istnieć Virgilio Puccitelli. W operze władysławowskiej wykonywano dramma per musica, wybryki także utwory wokalne innego rodzaju. W czasach Władysława IV wystawiono może kilkanaście oper, które nie dotrwały do współczesności. Opera warszawska czasów władysławowskich była pierwszą nieustannie działającą sceną operową wewnątrz Europie (stale działała do wnętrza latach 1635-1648).