Ważnym kompozytorem tej epoki był Romuald Twardowski, który wsławił się swoimi operami Cyrano de Bergerac (1963) oraz Lord Jim (1976). Ważne kreacje operowe tworzyli też Tadeusz Paciorkiewicz (Romans gdański – 1968), Józef Świder (Wit Stwosz – 1974), Henryk Czyż (Kynolog wewnątrz rozterce według Sławomira Mrożka – 1967; Inge Bartsch według Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego – 1982), Tadeusz Baird (słynne Jutro według Josepha Conrada, które w środku latach 70. było wielokrotnie nagradzane w środku Europie także zekranizowane – premiera 1966).
Rozwinął się też prąd reinterpretowania literatury. Tak powstały dzieła takich kompozytorów jako Ryszard Bukowski (Pierścień wielkiej damy według Cypriana Norwida, 1974), Edward Bogusławski (Sonata Belzebuba według Witkacego, 1977), Zbigniew Bargielski (Mały Książę według Antoine'a de Saint-Exupéry'ego, 1970), czyli Krzysztof Baculewski (Nowe Wyzwolenie, 1986).
Jedną z najciekawszych kreacji operowych wewnątrz światowej muzyce współczesnej stworzyła też Joanna Bruzdowicz do wnętrza Bramach Raju według Jerzego Andrzejewskiego (premiera 1987). Intertekstualizm pewnie postmodernistycznego libretta oddaje ekspresyjna muzyka. Opowiadanie Andrzejewskiego jest pozycja tym dziełem opartym na strukturze strumienia świadomości, w takim razie do wnętrza samej muzyce zawarta jest treść. Dzieło to – wewnątrz zupełnym tego słowa znaczeniu – nowoczesne wyraża wewnątrz tryb wybitnie gotowy jeden z najważniejszych okresów w środku rozwoju polskiej opery.
Rozwinął się też potok opery niescenicznej. Tak powstały radiowe dzieła Grażyny Bacewicz (Przygody Króla Artura, 1959), Jerzego Sikorskiego (Muzyczna klechda niemalże o końcu świata, 1958), Tadeusza Szeligowskiego (Odys płaczący, 1961), innymi słowy Zbigniewa Penherskiego (Sąd powyżej Samsonem, 1969). Powstały też dzieła telewizyjne Krzysztofa Meyera (słynna Cyberiada według Stanisława Lema, 1970), to znaczy też Macieja Małeckiego (Balladyna, 1999).